SIEĆ REGIONALNYCH OŚRODKÓW DEBATY MIĘDZYNARODOWEJ





NIEZBĘDNIK DYPLOMATYCZNY Powitanie, prezentacja, pożegnanie RODM Warszawa przedstawia

Powitanie jest jednocześnie formą pozdrowienia i wyrażenia szacunku lub sympatii. W zasadzie nie powinniśmy czekać z pozdrowieniami do momentu, w którym sami je usłyszymy. Mówimy „dzień dobry” bez zastanowienia, gdy tylko zobaczymy znajomą twarz.

Generalną zasadą jest, że młodszy wita starszego, mężczyzna – kobietę, podwładny – przełożonego.

Zdarzają się jednak sytuacje, w których od tej reguły można odstąpić, np. kiedy przełożony jest mężczyzną, a podwładny kobietą to mężczyzna pierwszy powinien się ukłonić – w tym wypadku płeć jest ważniejsza od hierarchii służbowej. Od płci natomiast ważniejszy bywa wiek – gdy ona jest młodą dziewczyną, a on starszym panem – wówczas ona powinna ukłonić się pierwsza.

Tylko w przypadku wejścia do pomieszczenia, w którym znajdują się już inne osoby, pierwszy wita zawsze wchodzący, niezależnie od wieku, płci czy rangi.

Przy podawaniu ręki kobieta wyciąga pierwsza rękę do mężczyzny, starszy do młodszego, przełożony do podwładnego (odwrotnie niż przy powitaniu).

Podajemy rękę na powitanie i pożegnanie. Jeśli nie ma warunków do podania ręki, wystarczy skinienie głową. Jeśli jest chłodno i mamy założone rękawiczki, to mężczyźni w zasadzie zdejmują je przy podaniu rąk, a kobiety nie.  Uścisk nie może być ani za mocny, ani za słaby.

Przedstawiamy innych tak, jakbyśmy przedstawiali siebie: wyraźnie, podając imię i nazwisko. Różnica polega na tym, że wymieniamy przy tym tytuły przedstawianych osób.

W zasadzie przedstawiamy osoby młodsze starszym, mężczyzn kobietom (chyba, że chodzi o młodą kobietę i zasłużonego pana).

Przy pożegnaniach normalnie praktykowaną formułą jest odwrócenie porządku powitań, czyli to starszy, kobieta lub przełożony żegna się pierwszy.

 Jeśli dwie osoby spotkały się po raz pierwszy, powinny wymienić formułkę: „Miło mi było panią/pana poznać”.